Search
  • Marijke Tadema

#marijkeseyeopeners ‘Ik heb een slaapabonnement’

Updated: May 30

Waarom zijn abonnementen duurzaam?



Ik krijg regelmatig te horen dat ik niet te veel abonnementen moet afsluiten, mij niet moet binden aan contracten en moet sparen en investeren in een goed product. Toch schrijf ik hier een ode aan ‘het abonnement’.


Sinds kort heb ik een slaapabonnement. De meeste mensen kijken mij vol verbazing aan als ik dit vertel. ‘Een wat!?’ Ja inderdaad, ik heb een slaapabonnement. Ik betaal een maandelijks bedrag voor slapen in een heerlijk bed. Het matras is 100% circulair. Na 5 jaar krijg ik een nieuwe en wordt de oude weer gerecycled. 

Als je ons een paar jaar geleden had verteld dat we vandaag de dag een maandelijks bedrag zouden betalen om muziek te luisteren, films te kijken, boeken te lezen of zelfs te fietsen, te rijden of te slapen, zouden we dit misschien niet geloven. Toch is dit de nieuwe realiteit. Abonnementen op muziek luisteren via Spotify of films kijken via Netflix vinden we al redelijk normaal. Daarentegen is fietsen op een Swapfiets, bloemen via Bloomon of een maaltijd via Hellofresh nog redelijk nieuw. 


De shift van bezit naar gebruik

Abonnementen zijn het resultaat van de verandering van ‘bezit’ naar ‘gebruik’. De prestatie van het product is de service die je ontvangt. In het oude systeem kopen we een product om dit te bezitten en ligt de verantwoordelijkheid vanaf dat moment bij ons. Is het product kapot of verandert je behoefte, dan verandert het in afval en is het niet meer jouw verantwoordelijkheid. Lekker makkelijk zou je denken. In een nieuw economisch systeem waarbij het service-gedachtengoed overheerst, betalen we voor het gebruik. Een systeem waarbij de verantwoordelijkheid ligt bij bedrijven en producenten. Om jullie geen taaie kost voor te schotelen wat dit is en hoe dit draait op het principe van de prestatiewinst die men uit het product haalt, zal ik het uitleggen met simpele voorbeelden uit de praktijk. Zo kocht je vroeger een fiets, maar nu betaal je om te fietsen. Zo kocht je vroeger een lamp, maar betaal je nu om licht te hebben. Het klinkt logisch toch? 


Het oude systeem

Producten zijn ontstaan uit de behoefte voor een oplossing van jouw probleem en moeten jouw leven makkelijk maken. Klinkt alweer heel logisch toch? Maar… ons huidige economische systeem draait om groei. Groeiende afzet, groeiende omzet. Meer. Meer. Meer. Wanneer bedrijven fanatische producten zouden maken, raakt hun afzetmarkt snel verzadigd. En tja, da’s nie handig als je wil groeien. Het gevolg is dat bedrijven levenscycli en kwaliteit bewust beïnvloeden zodat jij straks gewoon weer terug komt om een nieuwe te kopen. Denk hierbij maar eens aan Apple. Vele van ons kennen het schandaal en de grote frustratie dat je telefoon altijd ‘op’ blijkt te zijn op het moment dat er een nieuwe versie uitkomt. 


Daarnaast zijn er grondstoffen nodig voor het maken van het product. Op het moment dat wij dit product kopen en dus bezitten, is de verantwoordelijkheid bij ons neergelegd. Is het product kapot of ben je er op uitgekeken, verandert het in afval en komt de verantwoordelijk bij de gemeente of afvalverwerkingsbedrijven te liggen. Het resultaat? Het zicht op onze kostbare grondstoffen is kwijt en niemand voelt zich ‘echt’ verantwoordelijk

Screenshot uit Tegenlicht 'Einde van bezit'


Ik ben fan! 

Oke, genoeg gezeur over wat er allemaal mis is met ons huidige (ik zeg liever ‘oude’) systeem. Terug naar de abonnementen en waarom ik zo enorm fan ben. Tijdens een college voor mijn master Marketing kwam een keer een aflevering van Tegenlicht voorbij. Deze aflevering was een enorme eyeopener voor mij. In ‘Einde van bezit’ legt Thomas Rau het nieuwe economische systeem uit aan de hand van een voorbeeld met Philips lichten. Waar zij vroeger een kantoorpand vulden met lampen, vullen zij deze nu met licht. Ze werden gedwongen om fundamenteel anders te kijken naar hun product, productie en verdienmodel. Resultaat? Minder lampen, hogere kwaliteit, langere levensduur en optimaal gebruik van de grondstoffen. Kijken we naar mijn slaapabonnement, is dit precies hetzelfde. Ik betaal om lekker te slapen en het bedrijf is verantwoordelijk voor kwaliteit, service en bovenal de grondstoffen. Dit zouden we pas echt logisch en makkelijk moeten vinden.


Kijken we naar dit nieuwe gedachtegoed en andere soorten producten, komen er nog meer voordelen bij kijken. Waar normaalgesproken veel mensen niet het geld hebben om te investeren in de meest zuinige koelkast of elektrische auto, worden door deze ontwikkeling duurzame keuzes toegankelijk voor iedereen. Of moet je eens voorstellen hoeveel voedselverspilling we kunnen tegengaan met alle maaltijdboxen die precies afgestemd zijn op het aantal personen waarmee je eet die week? 


Kort samengevat winnen we door te kiezen voor service. Producten gaan langer mee, de bezetting van het product verhoogt, het grondstof-gebruik blijft minimaal en er komt controle op de afvalverwerking. Daarnaast ervaren wij - als consument - betere kwaliteit en meer service. Als dat geen hoopvolle ontwikkeling is...


Liefs -M 


ps. Wil je je verder verdiepen in de shift van ‘bezit’ naar ‘gebruik’? Kijk dan eens de Tegenlicht ‘Einde van bezit’.

Ook de TED talk van Ellen MacArthur 'The surprising thing I learned sailing solo around the world' is een aanrader!



93 views
 
  • LinkedIn
  • Instagram

©2020 by A Sustainable Mindset.